Gimnastyka zwana wspieraniem. Relacja z trzeciego spotkania „Laboratorium Troski vol. 2”

Po refleksyjnym wprowadzeniu w filozofię logoterapii z Malwiną Markiewicz oraz cennej lekcji medycznego realizmu ze strony dr. Zbigniewa Ćwiklińskiego, cykl powrócił, by przyjrzeć się pomocy Drugiemu z perspektywy nowoczesnej psychoterapii. 7 maja o godzinie 18:00 w Piwnicy Powszechnej przy ul. Pijarskiej 5/20 w Krakowie odbyło się trzecie spotkanie z cyklu „Laboratorium Troski vol. 2”. Wydarzenie, poświęcone poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie „Co mogę zrobić, gdy ktoś bliski zmaga się z kryzysem psychicznym?”, ponownie przyciągnęło zarówno osoby zgromadzone w krakowskim lokalu, jak i widownię śledzącą transmisję online.

Nowoczesna psychoterapia w walce o relacje

Prowadzącą trzecie spotkanie była Aleksandra Magda – psycholożka i psychoterapeutka pracująca w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT), która w swojej praktyce czerpie z tzw. III fali: Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ang. Acceptance and Commitment Therapy, w skrócie ACT) oraz Terapii Schematów.

Podczas prelekcji Aleksandra Magda w przystępny sposób pokazała, jak mechanizmy naszych własnych schematów poznawczych oraz nawykowe reakcje wpływają na to, w jaki sposób reagujemy na cierpienie innych. Często w odruchu serca chcemy „naprawić” emocje bliskiej osoby, co niechcący może prowadzić do presji lub unikania trudnych tematów.

Podejście ACT i Terapii Schematów w pomaganiu

Z perspektywy nurtów III fali wspieranie drugiej osoby opiera się na kilku kluczowych filarach:

1. Akceptacja trudnych emocji (ACT)

   Zamiast walczyć ze smutkiem, lękiem czy złością drugiej osoby i próbować na siłę ich rozpraszać, warto stworzyć bezpieczną przestrzeń na ich przyjęcie. Obecność polega tu na gotowości do towarzyszenia w trudnych stanach bez uciekania w natychmiastowe pocieszanie.

2. Zauważenie własnych „trybów” i schematów

   Gdy bliski cierpi, w nas samych mogą uruchamiać się dawne schematy – np. potrzeba idealnej kontroli, lęk przed odrzuceniem czy poczucie winy. Świadomość własnych reakcji emocjonalnych zapobiega przenoszeniu własnego napięcia na osobę w kryzysie.

3. Elastyczność psychologiczna

   Każdy kryzys jest inny i wymaga dopasowania formy wsparcia. Czasem właściwym działaniem jest wysłuchanie, innym razem postawienie stanowczej granicy lub zrobienie wspólnego kroku w stronę profesjonalnej pomocy.

4. Działanie zgodne z wartościami

   Trzecia fala psychoterapii mocno akcentuje to, co dla nas naprawde ważne. Wspieranie bliskiego nie powinno oznaczać rezygnacji z własnego życia, lecz być wyrazem świadomie wybranej wartości, jaką jest troska i relacja – z zachowaniem szacunku do własnych granic.

Łączność ponad granicami

Dzięki transmisji na żywo na profilach Piwnicy Powszechnej, Krakowskiego Klubu „Tygodnika Powszechnego” oraz sieci Klubów „Tygodnika Powszechnego”, w dyskusji wzięli udział widzowie z całej Polski. Pytania zadawane w trakcie spotkania dotyczyły m.in. tego, jak rozmawiać z osobami przejawiającymi silny opór wobec zmian oraz jak radzić sobie z własnym wyczerpaniem emocjonalnym podczas długotrwałego wspierania kogoś, kto utknął w swoim nastawieniu, schemacie.

Trzecie spotkanie w ramach „Laboratorium Troski vol. 2” dostarczyło uczestnikom konkretnych, praktycznych narzędzi do budowania dojrzałych relacji opartych na akceptacji, empatii i psychologicznej elastyczności. Na kolejnych spotkaniach poruszona zostanie perspektywa psychoanalityczna, dlatego w imieniu organizatorów już teraz serdecznie zapraszam do zaobserwowania wydarzenia!

Marta Malczyk