Muzyczny #013: Avicii, Sandro Cavazza: „Without You”

Niewielu jest artystów muzycznych, których uważam za legendarnych, albo kompletnych. Mimo swojego przedwczesnego odejścia z tego świata, dla mnie Tim Bergling był, jest i na zawsze będzie jednym z nich. Po więcej szczegółów i złożoną argumentację zapraszam pod ten link na FB. Tak właśnie zaczynałem z Muzycznym #.

Utwór Without You wykonany ze szwedzkim wokalistą Sandro Cavazzą był ich trzecim wspólnym kawałkiem, po Sunset Jesus i Gonna Love Ya. Jako, że nazwisko zobowiązuje, nie mogłem przejść obok tego zjawiska obojętnie. Ale ta swoista trylogia składa się w jedną spójną całość. Chociaż wiemy, że przygotowali też kilka innych niewypuszczonych współprac, jak Lord i We Burn. Omawiany dzisiaj utwór trafił na pierwszą płytę z planowanej trylogii EPkowej, zatytułowanej – po prostu – Avicii w 2017 r., ale po raz pierwszy ludzie usłyszeli go na Ultra Music Festival w 2016. Po raz ostatni na żywo zabrzmiała 5 grudnia 2019 r. – jednak za konsoletą nie było już szwedzkiego DJa.

Dlaczego te trzy utwory stanowią idealną trylogię? Sunset Jesus niesie wysoki, radosny dźwięk oraz pozytywny przekaz o wartości marzeń oraz ich spełnianiu, a inspiracją do tego ma być Jezus przybywający z Zachodzącego Słońca. Gonna Love Ya to bardziej stonowana elektroniczna i bitowa deklaracja podmiotu o tym, że zamierza kochać swoją wybrankę jak nikt inny. Natomiast Without You jest osobistym rozliczeniem się Cavazzy po rozstaniu, którego doznał w prawdziwym życiu.

Osobiście uważam, że to najlepsza piosenka na zakończenie związku. Styl muzyki dla rozwiedzionych czterdziestek ma poważną konkurencję. Sam początek i zwrotki wydają się korespondować ze spokojnym i kontemplacyjnym nastrojem. Delikatne dźwięki przed zwrotką brzmią niczym zorze na niebie – niosące wspomnienia przeszłości. Dalej, pojedyncze dźwięki gitarowych strun nie zwiastują nic dzikiego. A co mówi tekst? „Bez ciebie czuję się jak zagubiony na morzu” – poświęciłem wiele dla tej relacji. Cel w końcu szczytny – „Mówiłaś, że zawsze będziemy trwać”.

(Nie)stety na koniec wszystko okazało się złudzeniem, cieniem prawdziwego uczucia, wydmuszką. Mimo to, uwierzył w tę iluzję. Do tego stopnia, że sam „życzy sobie, aby tu była” – obok niego. Podmiot mówi wprost – „moje serce bije, nie widzę wyraźnie”. Wierzy, że mogliby „skryć się w ciemności, być jak wiatr – dzicy i wolni”. Następnie otrzymujemy krótki, ale jak życiowy i szczery obraz samego krańca relacji, kiedy obie strony przeczuwają, że wkrótce się skończy. Ona mu powiedziała – „mogłaby podążyć za nim wszędzie”. Ale on widział prawdę w jej „oczach – powiedziały, że jej tam nie będzie…”.

Ale nagle utwór zaczyna brzmieć głośniej, dźwięk idzie w górę, a struny gitarowe wypiera miarowy bit i pojedyncze wystrzały syntezatora. Nawet bridge po drugiej zwrotce wydaje się bardziej podniosły i szczęśliwszy. W części wokalnej refrenu podmiot liryczny zaczyna wymieniać rzeczy, które będzie musiał wykonać samodzielnie. Ale wypowiada te słowa bez melancholii i kontemplacji. Dynamicznie, zdecydowanie, z werwą i energią – jak gdyby nic się nie stało i był gotów do dalszego życia. Bez niej „udźwignie swój krzyż, posiedzi w domu, a nawet k***a wyjdzie na dwór, rozwiąże zagadkę (w jaskini Golluma – przyp. red.), zrówna miasto z ziemią”. Przede wszystkim śpiewa – „nauczę się jak kochać…”.

Następują dynamiczne rytmy z kompletnymi sekwencjami dźwięków elektronicznych, jak fale laserów wypuszczane podczas imprezy. Tutaj nie ma żalu po stracie albo smutku. Przy drugim bridge’u już następuje pełna zmiana nastroju, a dalej bit staje się bardziej zróżnicowany, jakby obraz życia podmiotu wreszcie stał się klarowny. Koniec związku to nie koniec świata. Podmiot wyraża radość z powrotu do bycia singlem/singielką. Nie udało się? Nic straconego. Świat się nie kończy. Mogło być pięknie? Oczywiście. Mogło być też tragicznie. Nie ma co rozważać. To co najważniejsze – idzie dalej, w myśl poradzę sobie – „bez ciebie”. Jest prawdziwie wolny. Nie będzie sobie wyrzucał błędów ani nie będzie do tego wracał, bił się z wątpliwościami. Ta piosenka zamienia żal po odejściu i desperację na radość i gotowość na przyszłość. Idealnie pasuje jako napisy końcowe dla nieudanego związku, wiem z doświadczenia. Całe przedstawienie motywu rozstania, tak samo jak niespodziewane wspomnienie Bonnie i Clyde w tekście zasługuje na oczko wyżej. Avicii znowu dowiózł. I dowoził do końca. Jest tylko jedna rzecz, którą chcę powiedzieć na koniec – świat wciąż go potrzebuje – jego ponadczasowej muzyki. Niech za dowód posłuży fakt, że legendarne Levels (które kiedyś też opiszę) w tym roku po raz kolejny było najczęściej słuchanym i streamowanym utworem kategorii house/edm. Avicii jest wybitnym muzykiem. O Michaelu też tak się mówi. Ufam, że gdzieś tam się umówili na wspólny kawałek i że odniósł on sukces. Bez pośpiechu.

#edm #house #singles #bonnie&clyde #R.i.P. Avicii

Wiktor Trzecina

Linki do utworu: Spotify i YouTube: YouTube