„Filmowe obrazy schizofrenii” Doroty Daraż

Schizofrenia to choroba tajemnicza, nazywana przez psychiatrów wyrocznią delficką psychiatrii (…)

I w końcu przyszło przeczytać mi jedną z najciekawszych książek 2025 roku. Gdy zobaczyłam tytuł Filmowe obrazy schizofrenii Doroty Daraż od razu wiedziałam, że to coś całkowicie dla mnie. Dzięki uprzejmości wydawnictwa Novae Res mogę podzielić się ze światem czymś, co do tej pory siedzi w mojej głowie i na każdym kroku daje o sobie znak.

Teraz całkowicie szczerze – kto nie lubi w filmach ekscentrycznych postaci, których psychika staje się zagadką od pierwszych scen? Mam wrażenie, że rozdrabnianie takich ról na czynniki pierwsze weszło nam tak bardzo w krew, że przeciętna, niczym niewyróżniająca się postać, jak każdy człowiek mijający nas na ulicy nie ma szans zwrócić naszą uwagę. Przenieśmy jednak filmowe wyobrażenia na świat rzeczywisty. Czy zaprzyjaźnilibyśmy się z wielką chęcią z Johnem Nashem, genialnym matematykiem z Pięknego umysłu? Czy bylibyśmy w stanie całkowicie poprzeć jego styl życia, podejście do drugiego człowieka? Gdy zadamy sobie to pytanie, patrzymy na świat już trochę inaczej.

Dorota Daraż w Filmowych obrazach schizofrenii przygląda się postaciom schizofreników w światowej kinematografii. Ta książka jest prawdziwą skarbnicą „królewskiej choroby”. Warto zaznaczyć, że czytelnik nie musi być specjalistą w tej dziedzinie. Autorka bardzo dokładnie i skrupulatnie wprowadza w świat psychiatrii, wyjaśniając istotę i problem, jaki leży głęboko w ludzkiej psychice. Książka ta jest prawdziwym elementarzem schizofrenii, który pozwala nawet niezaznajomionym w temacie zrozumieć istotę poruszanych problemów.

Filmy podzielono na kategorie, które pozwalają uporządkować wiele wątków i perspektyw. Od wprowadzenia do tego, czym w ogóle jest schizofrenia, przez filmy, które traktują temat pobłażliwie, takie, które doskonale obrazują problematykę po filmy, w których po prostu bohater wzbudza naszą sympatię. Kolejnym kryterium podziału jest przede wszystkim odmiana i rodzaj choroby. Poznajemy zarówno schizofrenię paranoidalną, dwubiegunową czy katatoniczną.

Język jakim posługuje się Dorota Daraż jest przystępny dla każdego, co stanowi zdecydowany plus książki. Można przez nią przebrnąć bardzo szybko, jednak ja polecam zwolnić, oglądać filmy, o których mowa jest w utworze i wyrobić swój własny punkt widzenia, dzięki czemu możemy wejść w interesujący dyskurs z autorką i wysnuć jeszcze więcej wniosków.

Z czystym sumieniem przyznam, że Filmowe obrazy schizofrenii sprawiły, że wiele filmów zostanie w moim umyśle i sercu na długo. Jedne łamały mi serce, inne zaś sprawiały, że na mojej twarzy pojawiały się łzy szczęścia czy szeroki uśmiech. Do pierwszej kategorii mogę zaliczyć Anioły wszechświata. Film, który przedstawia proces popadania w chorobę od początku do końca. Śledzimy losy bohatera, który z całkowicie zdrowego człowieka popada w, kolokwialnie mówiąc, obłęd. Niesamowity obraz funkcjonowania jednostki chorej w społeczeństwie. Porusza ważny problem, jakim jest dopasowanie się do ustalonych z góry norm społecznych, które często stają się krzywdzące dla osobowości, która nie wpisuje się w te ramy.

Filmem zaś, który sprawia, że na mojej twarzy pojawia się uśmiech, jest Ptasiek słynnego reżysera Alana Parkera. Chłopiec, który pragnął być ptakiem. Widzimy życie głównego bohatera w dwóch osiach czasowych. Po wojnie, która wywołała traumę i objawy schizofrenii katatonicznej oraz drugą oś, czasy nastoletnie, pełne radości, uśmiechu, fascynacji. Film zdecydowanie obowiązkowy do obejrzenia!

Książka Doroty Daraż jest czymś, na co zwrócić uwagę powinien każdy. Schizofrenia jest chorobą, która może dotknąć mnie, Ciebie, czy każdą osobę w naszym otoczeniu. Filmowe obrazy schizofrenii pozwalają o wiele lepiej zrozumieć istotę problemu i sposób funkcjonowania osób zmagających się z tą chorobą. Zdecydowanie polecam!

Laura Lewandowska